Huisjes met kruisjes

Elke keer wanneer ik bij een aanrecht sta, denk ik aan het aanrecht in het huis.
En wanneer ik aan thuis denk, dus naar huis gaan, zie ik de voorkamer in het huis.

Ik denk aan hoe ik het toiletje ga inrichten. Welke trucs ik ga bedenken om het naar mij te laten rieken. Zoals de plaatjes uit de glossy’s en pinterest rieken naar professionele arrangeurs.

Het huisje bezielt mij. Ik zie de kamer wanneer ik aan mijn kamer denk. Ik zie die kast wanneer ik aan mijn kleren denk. Ik zie het keukentje wanneer ik aan plantjes en verse kruiden denk…

Het poortje verschijnt wanneer ik het over ongewenst bezoek heb. Een wereld die ik een beetje zelf kan bouwen. Waar ik alleen kan zijn en in mijn eentje kan ik pas zweven. Waar ik niet hoef te wachten totdat alle andere voetstappen verstomd zijn en alle andere bedden leeg zijn voordat ik ga voortschrijden en uit mijn bedje kruip.

Waar ik bang mag zijn en bij slapeloze nachten geen tweede en derde optie heb. “Kom je vanavond bij mij liggen?” Of stilletjes naar de overkant snellen.

Als er een ding is dat ik weet is dit het. Ik wil dit. Nu is het dit huisje. Ik word niet bang van de kruisjes. Ik wil ze leren dragen of doormidden zagen. Ik ben bezield van dit verlangen.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s