Er is geen stroom

Er is geen stroom. Het gepiep van de apparaten maakt mij gek. Ik loop van de ene redactie langs de andere naar de andere, voorbij de andere en ga via de trap de deur uit. Trouwens, er is geen andere weg. Ik ga zitten op de groene bank en trek mijn voeten op, onder mijn knieen. Voor ik de deur uitkwam, kwam ik de guard tegen. Hij vroeg ‘nog niets noh’. Ik weet niet wat hij precies bedoelde, maar ik weet dat het had te maken met de elektriciteit. Ik zei hem dus ‘nee’ en hij zei ‘zo meteen’.

Ik ben niet alleen aan het werk. Mijn collega boven heeft een verantwoordelijke gebeld die een verantwoordelijke zal sturen om de generator aan te maken zodat wij kunnen werken. Mijn benen, die intussen al over de bank bengelen, voelen de hitte van de zon die dichterbij komt en de schaduw voor de bank wegeet. Intussen zijn al drie wagens voorbij gereden. In de eerste zaten een vader en een zoon. Zo zijn zij bij mij opgevallen. Ik vond ze vader en zoon die op een zondag naast elkaar in de auto (een bus) zaten. Ze gingen ergens naartoe of kwamen ergens vandaan. De zoon keek verveeld en de vader had een sigaret op. Ik lachte toen ik ze zag, want ik herkende het beeld van zoveel vaders met hun zoon of zoveel zonen met hun vader, die elke zondag verplicht met elkaar ergens naartoe gingen. Misschien was het niet alleen een zondags ding, maar een elke dag ding, maar ik zag ze toevallig. De vierde en de vijfde auto zijn ook al langs. Daar ging de zesde. Die is de laatste die ik voor vandaag tel. Van die zes waren twee bussen, twee Ipsums en een zogenaamde zuinige auto, een Ist.

De stroomman is er al. Ik had iemand anders verwacht. Deze man is een van mijn langste collega’s. Ik heb vier erg lange collega’s en een van hen is een dame. Daar komt een andere collega aan, een chef. Die was ik het liefst niet tegengekomen. De stroomman staat al bij de generator, daarnet stond hij nog te kijken. Nu zijn zijn handen erin. Hij staat te kijken en heeft alweer een hand in het apparaat en met de andere houdt hij een telefoon aan de oor. Dat gebeurt af en aan, eerst met beide handen in, dan eentje eruit…Ik wacht bedeesd tot ik het gepiep niet hoor en de generator alle geluid overronkt. Ik zou aanvankelijk over straat gaan lopen. Ik houd van dit deel van Paramaribo. Zelfs meer dan dat van de historische binnenstad met de mooie gebouwen. Hier zijn er ook mooie gebouwen, alleen wat minder dan aan de waterkant en omgeving. Ik vind vooral die rij bomen aan weerskanten van de weg een prachtig geheel.

Ah, daar is het gebrom van de gele monster. De generatorman veegt zijn handen, houdt ze bij de klep, kijkt even erin en klapt het dicht. Hij loopt om de hoek naar zijn kantoor. Ik zit nog steeds op de groene bank. Hij doet het apparaat weer open. Oh ja, hij doet een test. Ik besluit maar te wachten tot hij weggaat, want dan weet ik de test geslaagd en kan ik weer aan de slag. Intussen zijn er ook mensen voorbijgegaan. Daarnet een trio en nu twee jongens. Zelfde richting. Een duif speelt zijn ‘wat zeg je daar’ spelletje met z’n kop en dwarrelt op de bestrating van de werkplaats. Een groep collega’s is er niet, want de plek van de ene dienstwagen is leeg. De duif heeft rechtsomkeert gemaakt en is ergens in den hoge zijn spelletje gaan voortzetten. Misschien ook niet. De generatorman is nog niet terug van zijn kantoor om de hoek van het gebouw. De zon komt nog steeds dichterbij en de hitte zit intussen al in mijn blouse. Ik denk erover na om de hoek te gaan staan en even naar mijn wagentje te kijken. De zon houdt mij tegen en ik sla een been over de andere. De generatorman is weer tevoorschijn gekomen en heeft het gele ding open en weer dicht gedaan. Hij liep weg maar de guard riep hem terug. Lijkt mij een sappige tori. Zo eentje waartbij collega’s een nieuw werkgerelateerd verschijnsel of voorval uitvoerig bespreken. Ze staan beiden in een cel of eigenlijk wou ik kooi zeggen. Ik ga maar terug. De televisie is weer aan, de airconditioning, ik doe de ramen dicht en neem plaats. Ik denk dat generatorman dit alles heeft gedaan, want voor k wegging heb ik die gele knop van de airco gedrukt en die kan onmogelijk weer zelf aan.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s