Je hebt mijn hele wezen lamgelegd. Al dagen functioneer ik niet. Ik kan niet eten, ik kan niet drinken en het beste dat mij overkomt is stilzwijgen.

Ik heb langzaamaan, doch onbewust mijn heelal om jou heen gebouwd, terwijl je in koketterie je kleurrijke veren uitspreid over alles en iedereen die ik niet ben.

Nu ben ik harteloos, want zij is aan jou geweven, zonder dat ik haar escapade heb kunnen beleven. Ik heb niets aan jou en jij beleeft een feestmaal aan mij, mijn koude weerloze hartstocht die aan jou als warm, kostbaar goud is besteed.

Heel even adem ik jou niet. Ik ben een seconde of twee afgeleid, maar vervloekt! Ook hier kom je weer tevoorschijn. Ik zie een lach en denk aan jou en de mijne verstart. Ik herken je overal en jij overstelpt mij overal vandaan.

Ik heb mij niet simpel aan jou blootgelegd. Naar de diepten in mijn bodemloze ziel heb ik jouw volheid meedogenloos meegedragen tot je erin zonk. Mijn dovemans oren vonden muziek in jouw doelloos protest.

Mijn zaak is verloren. Doch ik ben alleen achtergelaten met de hoop dat uit de as van mijn geduld, levenskracht terug zal komen.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s